بایگانی دسته ی اطلاعیه ایگدا

تحلیل اقتصادسنجی اثرات ضریب فلاکت بر چرخه مالی خدمات سلامت دهان و دندان:
چالش‌های اقتصادی نوظهور دندان‌پزشکان جوان و تازه‌فارغ‌التحصیل در ایران
چکیده
شاخص فلاکت (Misery Index) به‌عنوان یکی از مهم‌ترین نماگرهای کلان اقتصادی، از حاصل‌جمع نرخ تورم ساختاری و نرخ بیکاری به دست می‌آید. افزایش پیاپی این شاخص در سال‌های اخیر در اقتصاد ایران، آثار متقاطعی بر ابعاد گوناگون بازار کار و خدمات درمانی برجای گذاشته است. در این میان، حرفه دندان‌پزشکی که به‌طور سنتی در زمره مشاغل پردرآمد و دارای ثبات اقتصادی شناخته می‌شد، دستخوش تغییرات ساختاری عمیقی شده است. این نوشتار می‌کوشد نخست چارچوب نظری و آمار به‌روز ضریب فلاکت در ایران را مرور کند، سپس مکانیسم‌های اثرگذاری آن بر دو سوی بازار خدمات دندان‌پزشکی – یعنی تقاضای بیماران و عرضه ارائه‌دهندگان خدمت – را تحلیل نماید، و در نهایت نشان دهد که چرا دندان‌پزشکان جوان و تازه‌فارغ‌التحصیل، به‌دلیل نبود سرمایه اولیه، ناتوانی در تأسیس مطب مستقل، انقباض بازار بیماران و رواج رفتارهای انصرافی در مراجعه به دندان‌پزشک، بیش از هر گروه دیگری در معرض آسیب این روند قرار دارند؛ وضعیتی که به بیکاری پنهان، وابستگی شغلی نامتوازن در کلینیک‌های خصوصی و افزایش تمایل به مهاجرت تخصصی انجامیده است.
۱. مقدمه و چارچوب نظری
شاخص فلاکت نخستین‌بار توسط آرتور اوکان (Arthur M. Okun)، اقتصاددان آمریکایی، در دهه ۱۹۷۰ میلادی مطرح شد تا میزان فشار اقتصادی وارد بر افراد جامعه در قالب یک عدد واحد سنجیده شود. فرمول پایه این شاخص ساده اما گویاست: ضریب فلاکت برابر است با مجموع نرخ تورم سالانه و نرخ بیکاری. منطق این رابطه روشن است؛ تورم بالا به معنای کاهش روزافزون ارزش پول و قدرت خرید خانوارهاست و بیکاری بالا به معنای محروم ماندن بخشی از جامعه از هرگونه درآمد است. نسخه‌های تکامل‌یافته‌تر این شاخص، مانند شاخص فلاکت هنک، متغیرهایی چون نرخ رشد اقتصادی یا نرخ بهره را نیز به معادله می‌افزایند، اما نسخه اصلی و پرکاربرد همچنان همان جمع ساده تورم و بیکاری است.
در سال‌های اخیر، اقتصاد ایران با ماندگاری تورم‌های بالا و نوسانات پی‌درپی نرخ ارز روبه‌رو بوده است. بر اساس آخرین گزارش رسمی بانک مرکزی، نرخ تورم سالانه کالاها و خدمات مصرفی در مناطق شهری کشور در پایان سال ۱۴۰۴ به ۴۸.۳ درصد رسیده و در برخی ماه‌ها نرخ نقطه‌به‌نقطه تا مرز ۶۰ تا ۶۲ درصد نیز گزارش شده است. در همان بازه، نرخ بیکاری کل کشور برای جمعیت بالای ۱۵ سال حدود ۷.۵ درصد اعلام شده، هرچند نرخ مشارکت اقتصادی تنها ۴۰.۶ درصد بوده و نرخ بیکاری جوانان ۱۵ تا ۲۴ ساله از مرز ۲۰ درصد گذشته است. با جمع ساده این دو مؤلفه، ضریب فلاکت کشور در سال ۱۴۰۴ به رقمی نزدیک به ۵۶ درصد می‌رسد؛ عددی که ایران را در ردیف کشورهایی با بالاترین سطح فشار اقتصادی بر زندگی روزمره شهروندان در سطح جهان قرار می‌دهد.
وقوع هم‌زمان تورم بالارونده و فشار بر معیشت عمومی، موجب بازتوزیع نامتوازن بودجه خانوار می‌شود؛ به‌طوری‌که کالاهای کم‌کشش مانند خوراک و مسکن سهم بیشتری از درآمد واقعی را می‌بلعند و خدمات سلامت، به‌ویژه درمان‌های دهان و دندان که بخش عمده هزینه آن‌ها به‌صورت پرداخت مستقیم از جیب (Out-of-Pocket) تأمین می‌شود، به حاشیه رانده می‌شوند. به بیان ساده، مسیر اثرگذاری را می‌توان این‌گونه ترسیم کرد: تورم ساختاری و نرخ بیکاری، در تقاطع خود ضریب فلاکت را افزایش می‌دهند؛ این افزایش از یک سو به انقباض تقاضای بیماران (کاهش سهم دندان‌پزشکی در سبد خانوار و حذف درمان‌های غیراورژانسی) می‌انجامد و از سوی دیگر هزینه‌های سمت عرضه را از طریق رشد شدید قیمت تجهیزات و مواد وارداتی بالا می‌برد؛ برآیند این دو فشار همزمان، همان بحران اقتصادی است که امروز دندان‌پزشکان جوان کشور با آن دست‌به‌گریبان‌اند: بیکاری پنهان، افت درآمد واقعی، وابستگی به کلینیک‌ها با سهم‌های ناچیز، و در نهایت مهاجرت یا دلسردی حرفه‌ای.
۲. مکانیسم‌های اثرگذاری ضریب فلاکت بر صنعت دندان‌پزشکی
الف) انقباض تقاضا؛ تأثیر تورم و افت قدرت خرید بیماران
بر اساس گزارش‌های پژوهشی مراکز مطالعاتی، خدمات دندان‌پزشکی پس از دارو، دومین سهم بزرگ از پرداخت‌های مستقیم از جیب مردم در حوزه سلامت را تشکیل می‌دهد. با صعود ضریب فلاکت، سه اثر همزمان در سمت تقاضا قابل مشاهده است: نخست، تغییر اولویت‌های درمانی خانوارها به‌گونه‌ای که درمان‌های پیشگیرانه یا زیبایی مانند ترمیم‌های اولیه، درمان‌های ترمیمی-زیبایی و ارتودنسی به تعویق افتاده یا به‌کلی حذف می‌شوند؛ دوم، جابه‌جایی الگوی مراجعه از «حفظ دندان» به «درمان‌های اورژانسی یا کشیدن دندان»، که هزینه فوری کمتری دارد اما در بلندمدت هزینه سلامت دهان جامعه را بالا می‌برد؛ و سوم، افت محسوس ضریب اشغال مطب‌ها و کلینیک‌ها، به‌طوری‌که تعداد مراجعه‌کنندگان روزانه کاهش چشمگیری می‌یابد.
ب) جهش هزینه‌های سمت عرضه؛ وابستگی ارزی و تورم تولیدکننده
بخش قابل‌توجهی از تجهیزات اصلی دندان‌پزشکی – از یونیت و دستگاه رادیوگرافی گرفته تا آمالگاماتور – و همچنین مواد مصرفی کلیدی مانند کامپوزیت، آمالگام، داروهای بی‌حسی، فایل‌های اندودانتیک و مواد ایمپلنت، وارداتی هستند و قیمت آن‌ها مستقیماً به نرخ ارز وابسته است. تورم وارداتی سبب شده هزینه‌های جاری اداره یک مرکز دندان‌پزشکی به‌شدت افزایش یابد، در حالی که امکان افزایش متناسب تعرفه‌ها وجود ندارد، زیرا توان پرداخت جامعه به‌طور همزمان محدودتر شده است. نتیجه این وضعیت، فشرده شدن حاشیه سود ارائه‌دهندگان خدمت از دو سو – افزایش هزینه تمام‌شده و ثابت ماندن نسبی تعرفه‌ها – است.
۳. مسیر پرهزینه ورود به حرفه و موانع ساختاری دندان‌پزشکان جوان
پیش از بررسی موانع اقتصادی پس از فارغ‌التحصیلی، باید مسیر ورود به این حرفه را نیز در نظر گرفت؛ مسیری که به‌خودی‌خود پرهزینه و طولانی است. داوطلبان این رشته باید ابتدا در کنکور سراسری با رتبه‌ای بسیار بالا پذیرفته شوند، سپس دوره‌ای شش تا هفت‌ساله از تحصیلات دانشگاهی فشرده را بگذرانند، و پس از فارغ‌التحصیلی نیز در بسیاری موارد ملزم به گذراندن طرح تعهد خدمت در مناطق محروم یا کم‌برخوردار کشور می‌شوند؛ دوره‌ای که معمولاً با حقوقی به‌مراتب پایین‌تر از توان درآمدزایی واقعی این حرفه همراه است. این سرمایه‌گذاری هنگفت زمانی و مالی، طبیعتاً انتظاراتی متناسب با آن در دوران اشتغال ایجاد می‌کند؛ انتظاری که با واقعیت اقتصادی امروز کشور فاصله فزاینده‌ای پیدا کرده است.
اگرچه فشار تورمی بر کل بدنه نظام سلامت اثر می‌گذارد، اما دندان‌پزشکان جوان به‌طور خاص در حساس‌ترین نقطه این بحران قرار دارند، از جمله به این دلایل: نخست، دیوار بلند سرمایه اولیه برای تأسیس مطب؛ دوم، نبود پشتیبانی بیمه‌ای کارآمد از خدمات دندان‌پزشکی؛ سوم، افزایش شمار فارغ‌التحصیلان و توزیع جغرافیایی نامتوازن آنان؛ چهارم، گرایش اجباری به کار در کلینیک‌های زنجیره‌ای با درصدهای تسویه پایین؛ و پنجم، عدم تناسب فزاینده میان درآمد و هزینه‌های زندگی که مهاجرت یا تغییر مسیر شغلی را به گزینه‌ای جدی بدل کرده است.
۳.۱. دیوار بلند سرمایه اولیه برای تأسیس مطب
راه‌اندازی یک مطب دندان‌پزشکی مستلزم تأمین هم‌زمان سه دسته هزینه است: خرید یا رهن ملک تجاری یا اداری، خرید تجهیزات پایه، و تأمین مواد مصرفی اولیه. بر اساس اظهارات مسئولان نظام پزشکی، تنها برای تجهیزات و مواد اولیه، یک دندانپزشک به حداقل ۱۰ میلیارد تومان سرمایه نیاز دارد؛ رقمی که هزینه رهن یا اجاره ملک در آن لحاظ نشده است. با جهش قیمت‌ها در بازار مسکن و تجهیزات پزشکی، حداقل سرمایه لازم برای راه‌اندازی یک مطب استاندارد تک‌یونیتی، در مجموع به رقمی می‌رسد که کمتر فارغ‌التحصیل جوانی – حتی با کمک خانواده – توان تأمین آن یا اخذ تسهیلات بانکی با نرخ سود منطقی را دارد.
۳.۲. پدیده «کلینیک‌محوری» و استثمار درصدی
در غیاب توان مالی برای تأسیس مطب مستقل، مسیر غالب پیش‌روی دندان‌پزشکان جوان، فعالیت به‌عنوان نیروی کارمندی در کلینیک‌های خصوصی است؛ کلینیک‌هایی که در بسیاری موارد مالکیت آن‌ها در اختیار سرمایه‌گذاران غیرمتخصص قرار دارد. فعالان صنفی این حوزه بارها از این الگو با عنوان «استثمار دندان‌پزشکان جوان» یاد کرده‌اند. در این سازوکار، سهم پرداختی کلینیک به دندان‌پزشک – که در قالب درصد یا پرکیس محاسبه می‌شود – به‌دلیل افزایش هزینه‌های بالاسری کلینیک و کاهش هم‌زمان تقاضای بیمار، به حداقل ممکن کاهش یافته است. نبود قراردادهای رسمی شفاف، بیمه تأمین اجتماعی پایدار و امنیت شغلی نیز ریسک‌های زیستی و حرفه‌ای این گروه را به‌طور محسوسی افزایش داده است.
۳.۳. اختلاف تعرفه‌های رسمی با هزینه‌های واقعی
تعرفه‌های رسمی خدمات دندان‌پزشکی که هرساله از سوی وزارت بهداشت ابلاغ می‌شوند و مبنای محاسبه سهم بیمه‌های پایه و تکمیلی قرار می‌گیرند، اغلب با تأخیر و در سطحی پایین‌تر از نرخ واقعی تورم بازار تنظیم می‌شوند. نتیجه این فاصله آن است که بسیاری از مطب‌ها و کلینیک‌ها ناچارند مبالغی بیش از تعرفه رسمی از بیماران دریافت کنند؛ موضوعی که هم به نارضایتی بیماران دامن می‌زند و هم دندان‌پزشکان را در معرض شکایت یا برخورد انتظامی قرار می‌دهد.
۳.۴. فرسایش قدرت خرید واقعی
حتی برای آن دسته از دندان‌پزشکانی که موفق به کسب درآمد نامی (Nominal) قابل‌توجه می‌شوند، ضریب فلاکت از مسیر دیگری اثر می‌گذارد: فرسایش قدرت خرید واقعی. اگرچه درآمد اسمی این گروه در نگاه نخست بالاتر از میانگین جامعه به نظر می‌رسد، اما با تعدیل آن بر اساس نرخ تورم، درآمد واقعی (Real Income) به‌شدت افت کرده است؛ چرا که هزینه‌های زندگی، اجاره مطب، حقوق کارکنان و استهلاک تجهیزات با سرعتی برابر یا حتی بیشتر از رشد درآمد اسمی افزایش می‌یابند. این وضعیت با پدیده‌ای که اقتصاددانان از آن با عنوان «توهم پولی» یاد می‌کنند هم‌خوانی دارد؛ پدیده‌ای که در شرایط تورمی شدید، ادراک افراد از بهبود واقعی سطح زندگی خود را به اشتباه می‌اندازد.
جدول زیر تفاوت وضعیت اقتصادی دندان‌پزشکان باسابقه را با همتایان جوان و تازه‌فارغ‌التحصیل آنان در برابر فشار ضریب فلاکت خلاصه می‌کند:
شاخص / مؤلفه دندانپزشکان باسابقه دندانپزشکان جوان و تازه‌فارغ‌التحصیل
سرمایه فیزیکی و مطب مالکیت مطب و تجهیزاتی که با ارز و قیمت‌های گذشته خریداری شده‌اند ناتوانی در خرید یا رهن مطب و خرید تجهیزات با نرخ ارز روز
پایگاه بیماران برند شخصی جاافتاده و فهرست بیماران وفادار و پایدار فاقد برند مستقل؛ وابسته به توزیع بیمار توسط کلینیک
قدرت چانه‌زنی بر سر تعرفه امکان دریافت تعرفه بالاتر به‌واسطه اعتبار حرفه‌ای ناچار به پذیرش تعرفه‌های پایین کلینیک برای جذب و حفظ کار
آسیب‌پذیری در برابر ضریب فلاکت متوسط تا پایین، به‌دلیل برخورداری از دارایی‌های سرمایه‌ای پیشین بسیار بالا؛ فشار هم‌زمان هزینه‌های صعودی و فقدان دارایی پشتیبان

۴. پیامدهای اجتماعی، بهداشتی و توسعه‌ای
استمرار ضریب فلاکت بالا و فشار اقتصادی فزاینده بر دندان‌پزشکان جوان، تبعات ثانویه‌ای بر کل نظام سلامت کشور بر جای می‌گذارد که فراتر از معیشت فردی این قشر است.
۴.۱. افت شاخص‌های سلامت دهان و دندان جامعه
طبق آمارهای وزارت بهداشت، شاخص DMFT (شمار دندان‌های پوسیده، کشیده‌شده و پرشده) در جامعه روند نامطلوبی داشته و میانگین دندان‌های پوسیده افراد افزایش یافته است. عدم توان مالی مردم از یک سو، و ناچاری دندان‌پزشکان از ارائه خدمات ارزان‌تر از سوی دیگر، به شیوع رویکرد «کشیدن دندان» به‌جای «درمان صیانتی و نگهدارنده» دامن زده است؛ رویکردی که در بلندمدت هزینه سلامت عمومی جامعه را بالاتر می‌برد.
۴.۲. فرار سرمایه انسانی و مهاجرت کادر درمان
انگیزه مهاجرت در میان فارغ‌التحصیلان جدید دندان‌پزشکی، به‌دلیل ناهم‌خوانی هزینه‌های تحصیل و آغاز به‌کار با چشم‌انداز درآمدی آتی، به سطحی بی‌سابقه رسیده است. کشورهایی مانند کانادا، آمریکا و برخی کشورهای اروپایی که با کمبود نیروی متخصص دندان‌پزشکی مواجه‌اند، مسیرهای مهاجرتی نسبتاً روشنی از طریق برنامه‌های کاری ماهر برای این قشر فراهم کرده‌اند؛ با درآمدهای سالانه‌ای که در آمریکا برای نمونه از حدود ۱۳۰ هزار دلار آغاز شده و به بیش از ۲۲۰ هزار دلار می‌رسد. این مقایسه، در کنار هزینه چندمیلیاردتومانی راه‌اندازی مطب در داخل کشور و افت مستمر ارزش ریال، مهاجرت را به تصمیمی کاملاً منطقی برای بسیاری از فارغ‌التحصیلان جوان بدل کرده است.
۴.۳. توزیع نامتوازن جغرافیایی خدمات
دندان‌پزشکان جوان، به‌دلیل نبود توجیه اقتصادی کافی، از حضور پایدار در مناطق محروم و کم‌برخوردار – که خود اغلب ضریب فلاکت بالاتری نیز دارند – خودداری می‌کنند یا بلافاصله پس از پایان طرح تعهد خدمت اجباری، آن مناطق را ترک می‌کنند. این الگو، فاصله دسترسی به خدمات دندان‌پزشکی باکیفیت میان کلان‌شهرها و مناطق کم‌برخوردار را روزبه‌روز عمیق‌تر می‌کند و بار مضاعفی بر شاخص فلاکت ساکنان همان مناطق تحمیل می‌نماید.
۵. جمع‌بندی و راهکارهای سیاست‌گذاری
تحلیل ارائه‌شده در این نوشتار نشان می‌دهد که حرفه دندان‌پزشکی در ایران دیگر مصون از بحران‌های کلان اقتصادی نیست. ضریب فلاکت بالا، با تضعیف هم‌زمان توان مالی بیماران از سوی تقاضا و افزایش سرسام‌آور هزینه‌های اولیه و جاری از سوی عرضه، فارغ‌التحصیلان جوان دندان‌پزشکی را با آنچه می‌توان «بحران ورود به بازار کار» نامید مواجه ساخته است. این وضعیت، دیگر یک نگرانی صرفاً صنفی نیست، بلکه به‌تدریج به تهدیدی برای پایداری نظام سلامت دهان و دندان کشور بدل می‌شود.
برای تعدیل این فشار و پیشگیری از تعمیق بحران، اتخاذ همزمان سیاست‌هایی در سطوح مختلف ضروری به نظر می‌رسد:
• توسعه بیمه‌های پایه و تکمیلی دندان‌پزشکی: ورود جدی‌تر سازمان‌های بیمه‌گر به پوشش خدمات پایه دندان‌پزشکی، تا از یک سو قدرت خرید بیماران حفظ شود و از سوی دیگر تقاضا در بازار خدمات دندان‌پزشکی پایدار بماند.
• تسهیلات هدفمند و کم‌بهره برای تجهیزات و راه‌اندازی مطب: اعطای وام‌های تخصصی بلندمدت با نرخ ترجیحی برای خرید تجهیزات ساخت داخل یا وارداتی، ویژه دندان‌پزشکان جوان و تازه‌فارغ‌التحصیل.
• بازنگری منظم و به‌روزتر تعرفه‌های خدمات دندان‌پزشکی، متناسب با نرخ واقعی تورم، تا فاصله میان تعرفه رسمی و هزینه واقعی ارائه خدمت کاهش یابد.
• ساماندهی روابط کار در کلینیک‌های خصوصی: تدوین ضوابط نظارتی شفاف برای قراردادها، به‌منظور تضمین حداقل استاندارد در سهم درآمدی، بیمه تأمین اجتماعی و امنیت شغلی نیروهای جوان.
• اصلاح الگوی توزیع جغرافیایی دندان‌پزشکان: ایجاد مشوق‌های واقعی اقتصادی و مسکونی برای جذب پایدار نیروهای تازه‌فارغ‌التحصیل در مناطق کم‌برخوردار، فراتر از دوره کوتاه‌مدت طرح تعهد خدمت.
بدون اجرای اصلاحاتی از این دست، روند کنونی به احتمال زیاد تداوم خواهد یافت: نسلی از متخصصان بااستعداد که سال‌های طولانی برای کسب دانش و مهارت سرمایه‌گذاری کرده‌اند، در نقطه‌ای از مسیر حرفه‌ای خود میان تن‌دادن به شرایط دشوار داخلی یا جست‌وجوی فرصت‌های بهتر در خارج از کشور دست به انتخاب می‌زنند؛ انتخابی که هزینه نهایی آن را در نهایت، نظام سلامت و عموم بیماران ایرانی خواهند پرداخت.
منابع و مستندات
1. مرکز آمار ایران، گزارش‌های دوره‌ای شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) و نرخ بیکاری نیروی کار، ۱۴۰۴.
2. بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، گزارش شاخص بهای کالاها و خدمات مصرفی در مناطق شهری ایران، دی و اسفند ۱۴۰۴.
3. مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی، بررسی سهم پرداخت از جیب (Out-of-Pocket) خانوارها در بخش سلامت و خدمات دندان‌پزشکی.
4. سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران، گزارش‌های تحلیلی شورای عالی درباره چالش‌های شغلی و تجهیزاتی دندان‌پزشکان جوان.
5. Okun, Arthur M., The Political Economy of Prosperity, Brookings Institution, 1970.

◀️ عضویت در انجمن ها – قسمت اول➡️
🔻 کدام عملکرد می تواند عضویت را تشویق کند!

✅انجمن دندانپزشکان عمومی ایران از تاریخ ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۹، همزمان با اعلام رسمی شیوع کرونا، برگزاری وبینارهای علمی را آغاز کرد. هزینه این وبینارها در ابتدا ۳۵ هزار تومان! سپس ۵۰ هزار تومان! و اکنون ۷۵ هزار تومان! برای هر برنامه سه‌ساعته آموزش آنلاین است.

✅انجمن دندانپزشکان از سال 1399 تاکنون، در تمام آخرهفته‌های سال دست‌کم دو تا سه وبینار علمی مجازی سه‌ساعته برگزار کرده است. علاوه بر این، هر سه ماه یک بار؛ نیز دوره‌ای ده ‌روزه از وبینارهای علمی را طراحی و اجرا می‌کند. هیأت مدیره و کادر اجرایی که همه دندانپزشک هستند در تمام ساعت‌های حضور در انجمن، اجرای این برنامه ها را علیرغم مجازی بودن به عهده دارند. برگزاری کنگره ها و همه کارهای اجرایی را همین هیأت مدیره و کادر اجرایی برگزار می کنند و نه تنها هیچ گونه دستمزدی نمی‌گیرند، بلکه باید مطب شان را تعطیل کنند، وقت و زندگی و درآمد معمول خود را نیز بگذارند. این جماعت فداکار در انجمن مدام در حال برنامه ریزی، طراحی و اجرا می باشند و علاوه بر برنامه های سراسری کشور به صورت حضوری در اکثریت مراکز استانی کشور نیز مدام برنامه های علمی برگزار می کنند. هدف از اجرای این برنامه‌ها تنها کسب امتیاز آموزش مداوم نیست؛ بلکه به شکل جدی باعث ارتقای توانمندی علمی و کلینیکی همکاران دندانپزشک می شود.

✅در شعب استانی نیز هیأت‌مدیره ها و کادر اجرایی با سرافرازی و به‌صورت داوطلبانه، به همان طریق و سیاق فعالیت می‌کنند. هیأت مدیره و کادر اجرایی در تهران و شهرستان ها هیچ دستمزدی یا هدیه ای در هیچ زمینه ای دریافت نمی کنند. فقط کار داوطلبانه! ایمان و اعتقاد به انجمن و خدمت به مردم از طریق ارتقای دانش همکاران دندانپزشک رسالتی ارزشمند می باشد.

✅در سه ساعت آموزش آنلاین، شما با صدها موضوع علمی دندانپزشکی و دسترسی آسان آشنا می‌شوید. آخرین روش های ترمیمی کامپوزیت و زیبایی، صدها برنامه در موضوعات اندو، موضوعات استراتژیک درمان زیبایی لامینیت پرسلن و اکلوژن؛ آشنایی وسیع با تمام جوانب درمان ها و مشکلات ایمپلنت، آگاهی کامل و بسیار کلینیکی از درمان های دندانپزشکی کودکان، دانش وسیع حوزه پروتزهای ثابت و متحرک، مباحث کاربردی جراحی و در زمینه سایر رشته های دندانپزشکی اعم از ارتودنسی، رادیولوژی، بیماری ها، پاتولوژی، سلامت اجتماعی و بازدهی شاخص های درمان های پیشگیری پریودونتولوژی و صدها درمان دیگر آموزش داده می شود و تمام این آموزش‌ها در اقدامی پویا و ارزشمند، به‌صورت رایگان در پلتفرم اشتراک ویدئو «آپارات» (https://www.aparat.com/igda) منتشر و اطلاع‌رسانی عمومی شده است تا همه بتوانند از آن بهره‌مند شوند.

✅نکته‌ای که بسیار حائز اهمیت است این است که شما می‌توانید با تنها ۷۵ هزار تومان!!! از آخرین دستاوردهای علمی دندانپزشکی جهان بهره‌مند شوید و آموزش ببینید. آیا این تعجب آور نیست؟ آیا این یک افتخار و غرور ملی برای همه اساتید کشور و انجمن دندانپزشکان عمومی نیست؟ چنین کیفیت آموزشی با این هزینه در هیچ جای دنیا یافت نمی‌شود.

✅شما در بسیاری از موارد همان روز بعدازظهر می توانید این درمان ها را برای بیمارتان انجام دهید و درمان موفق خود داشته باشید. نرخ برنامه ها چون دارای امتیاز آموزش مداوم است از سوی اداره کل آموزش مداوم تعیین می‌شود. سه ساعت برنامه پیشرفته 75 هزار تومان! این مرکز بزرگی که به نام انجمن دندانپزشکان عمومی ایران تمام این سال ها بدون خستگی، بدون وقفه و بدون تبلیغات این دستاوردهای بزرگ علمی را به جامعه دندانپزشکی کشور تقدیم می کند، آیا شایسته تحسین نیست؟

✅ این انجمن بزرگترین تولید کننده علم با آخرین دستاوردها می باشد. عضویت در این انجمن یک افتخار به شمار می رود. پرداخت 500 هزار تومان حق عضویت تنها حداقلی است که ما می توانیم در قبال عملکرد غرورآفرین هیأت مدیره، کادر اجرایی و دبیرخانه فوق العاده پرکار و پرتلاش ادای دین کنیم. باز با هم صحبت خواهیم کرد.
◀️آیا باز هم این پرسش مطرح است که بپرسیم “حق عضویت برای چیست؟”

◀️ در قسمت دوم مسائل دیگری را خدمت همکاران ارائه خواهیم داد.
◀️سربلند باشید.

💠 دکتر باقر شهنی زاده
💠 انجمن دندانپزشکان عمومی ایران

🔵 اطلاعیه شماره 329
🔵 1404/07/10
🔵 IGDA

🔷 مجامع عمومی عادی و فوق العاده انجمن‌های علمی گروه پزشکی
راهکاری برای مشارکت اجتماعی و تمکین به خرد اجتماعی
شدنی ها و نشدنی ها

✍🏻 هر نهاد مدنی، اجتماعی، سیاسی (انجمن ها) و هر نهاد اقتصادی مانند شرکت ها، از یک سری قوانین و مقررات تحت عنوان اساسنامه تبعیت می‌کنند. حوزه وظایف مراکز مدنی را این اساسنامه تعیین می کند و حوزه فعالیت احزاب و جمعیت‌های سیاسی را مرامنامه تعیین می‌کند.

🔹اصولاً بالاترین مرجع تصمیم‌گیری نهادهای مدنی(انجمن ها)، مجامع عمومی عادی و فوق العاده می باشند. حضور کسانی در این مجامع مجاز است که عضو آن انجمن شده باشند. عضویت در انجمن‌ها اگر از ترفندهای اجباری برخوردار نباشد معمولاً از اقبال و همراهی گروه های اجتماعی هدف برخوردار نمی‌باشد. عوامل متعددی باعث این روند شده است که برشمردن برخی در درک اهداف این مطلب اثرگذار است:
1️⃣ بی تفاوتی مسری نسبت به هرگونه فعالیت اجتماعی در بین گروه های مختلف اجتماعی
2️⃣ مشکلات جدی اقتصادی، مدیریتی، منابع مالی درموفقیت این نهادها
3️⃣ صرف وقت زیاد برای انجام اموری که نیازمند فداکاری است (که نباید اینطور باشد.)
4️⃣ دخالت عوامل سیاسی از جناح‌های مختلف در صف‌بندی و از بین بردن تعادل نیروها و عدم تمایل اکثریت به درگیر شدن با این جناح ها!
5️⃣ دخالت دولت در تعیین صلاحیت ها، نرخ ثبت نام کنگره‌ها، همایش‌ها، بازآموزی، کارگاه‌ها، سمپوزیوم، سمینارها و هزینه های سمعی و بصری، انتشارات، هزینه نیروهای خدماتی، هزینه تبلیغات و اطلاع رسانی، حاکمیت نرخ آزاد در تمام مراحل اعم از قیمت سالن ها، پذیرایی میان برنامه، ناهار، هدایا، خودکار و یادداشت و کیف … حاکم است حتی هزینه سالن های مراکز دولتی و دانشگاهی که با تعیین نرخ دولتی هزینه ثبت نام به هیچ وجه همخوانی ندارد.
6️⃣ بودجه انجمن ها از طریق برگزاری نمایشگاه که در چنبره سازمان‌های ناظر و مدعی که کار بسیار دشواری است و در نهایت تسلیم کارپردازهای واسطه ها باید شد، تأمین می شود.
7️⃣ عدم جاذبه برخی رشته‌های دندانپزشکی در جذب مخاطب که مشکلات جدی در موفقیت خود دارند در حالیکه رشته های کلیدی هستند.
8️⃣ حاکمیت بخش خصوصی تجاری (واسطه ها) در برگزاری کنگره‌ها، همایش‌ها و … نقش موثر شرکت‌هایی که خودشان مجوز مرکز مهارت‌ها (آموزش) کسب کرده‌اند و به انجمن‌ها نیاز ندارند.
9️⃣ فروش امتیاز برخی کنگره‌ها به بخش خصوصی و سازمان های ناظر برای جذب مخاطب دندانپزشک به بازار نمایشگاه ها و …
🔟 و …

این مجموعه یک فاجعه است که البته در این میان نیروهای بینابینی مخربی هم هستند که از سوی مراکز پشت پرده حمایت می‌شوند و تمام تلاش آنها ایجاد تفرقه، اختلاف، تنش و بالا بردن هزینه کار مدنی و اجتماعی است برای خارج کردن نیروهای صنفی مستقل غیر وابسته از صحنه اعمال می‌شود.
مجمع‌های عمومی عادی و فوق العاده در تحمیل چنین شرایطی اغلب و اکثراً از حضور دندانپزشکان خالی است. هر انجمنی در مجامع آن افراد خاص همراه شرکت می‌کند. اطلاق لابی و یا گروه خاص به آنها از عدم آگاهی است که برای تخریب و تشویق استفاده می‌شود.
برای اینکه مجامع عمومی حاکم بر سرنوشت انجمن‌ها باشد درست برخلاف موارد ذکر شده، موارد مثبت باید حاکم ‌شود. نمونه این شرایط:
1️⃣ عدم دخالت جناح های سیاسی به خصوص از نوع کاسب کار آن در امور انجمن‌ها با استفاده از نفوذ دولتی و حکومتی که بسیار دشوار است و تاثیرات مخرب بسیاری دارد.
2️⃣ عدم دخالت بخش دولتی در ارائه خدمات انجمن در پرداخت هزینه‌ها به نرخ بازار آزاد و ثبت نام کنگره‌ها به نرخ دولتی (اداره کل آموزش مداوم به عنوان دولت مداخله‌گر در تعیین نرخ بسیار غیرعادلانه و تحمیلی که انجمن‌ها را خلع سلاح کرده و انجمن ها را تسلیم شرکت های تجاری کرده است.)
3️⃣ حمایت شورای عالی انقلاب فرهنگی با تغییرات اساسی در اساسنامه ها، مجلس شورای اسلامی با تدوین قوانین در حکمیت استقلال انجمن ها، بخش دولتی ناظر (کمیسیون انجمن های علمی گروه پزشکی) و سازمان نیمه دولتی، نیمه خصوصی مثل: شهرداری‌ها، اجباری شدن عضویت که برخی انجمن‌ها با رانت های بخش دولتی از این امکان برخوردار هستند.
4️⃣ وحدت انجمن‌ها برای تاسیس مراکز همایش‌های ملی و بین المللی که سال‌هاست در این زمینه تلاش شده ولی بعلت عدم حمایت به نتیجه نرسیده است.
5️⃣ قطع کردن دست عوامل سیاسی در فشار، تضیق و حذف اعمال فشار بخش دولتی از روی انجمن های با سوء استفاده از بخش نظارتی
6️⃣ پرداخت وام‌های کم بهره یا بی بهره برای تاسیس خانه‌ انجمن‌ها برای جلوگیری از بلعیده شدن درآمد توسط هزینه‌های جاری
7️⃣ و …
تا رسیدن به این مدینه فاضله مرتب ضربات سنگینی بر پیکر انجمن‌ها وارد می شود و به صورت روز افزون اغلب نیروهای صنفی و اجرایی از صحنه خارج می‌شوند و انجمن‌ها به انزوا و فروپاشی نزدیک می‌شوند. زمان سوختن و ساختن عده‌ای برای ساختن و تداوم کار انجمن ها و دادن هزینه بسیاری از زندگی شخصی و حرفه ای شان گذشته است. زیر مشکلات و فشارها و هزینه های زندگی دیگر با از این خودگذشتگی ها امکان پذیر نیست!
راه چاره چیست؟

💠 دکتر باقر شهنی زاده
💠 انجمن دندانپزشکان عمومی ایران

🔸پیوستن انجمن دندانپزشکان عمومی ایران به طرح ماه مهر, ماه ملی بهداشت و سلامت دهان و دندان

✍🏻 در هم افزایی و فراگیر کردن فرهنگ مراقبت و توسعه سلامت دهان و دندان و افزایش دانش عمومی، نیاز مبرم به یک همبستگی و همکاری “ملی” داشته و سال‌هاست که ضرورت این اقدام در دستور کار همه دست اندرکاران سلامت قرار داشت.

▫️ اکنون که ماه مهر، ماه ملی بهداشت سلامت “دهان و دندان” به شایستگی برگزیده شده شایسته است از این اقدام ارزشمند که در پویش سلامت مردم میهن مان نقش تعیین کننده دارد، به گرمی استقبال کرد.

▫️ هدف مقدس این ماه مهر آفرین، یک فراخوان ملی در فرهنگ سازی و گسترش آگاهی عموم در تحکیم و تثبیت زمینه بهداشت و پیشگیری دهان و دندان می‌باشد. برای شکوفایی این همت ملی ضرورت معاینات منظم دندانپزشکی، ترویج تغذیه سالم و دسترسی عادلانه به خدمات بهداشت دهان و دندان باید بصورت هدفمند اجرا شود.
انجمن دندانپزشکان عمومی ایران ضمن اعلام آمادگی برای همکاری با: وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی (مدیریت کل دفتر سلامت دهان و دندان) و دانشگاه‌های علوم پزشکی سراسر کشور، انجمن‌های علمی و رسانه‌های کشور، تاکید می‌کند که پیشگیری، آموزش و مراقبت مستمر؛ زیربنای سلامت پایدار دهان و دندان در جامعه است.

▫️ ما باور داریم که سلامت دهان بخشی جدایی‌ناپذیر از سلامت عمومی است و توجه به آن، گامی مؤثر در ارتقای کیفیت زندگی همه هم‌وطنان خواهد بود.

▫️ انجمن دندانپزشکان عمومی ایران ضمن حمایت و پیوستن به این طرح؛ از همگان دعوت می‌کند به طرح ماه مهر، ماه ملی بهداشت دهان و دندان و به خصوص پویش سلامت دهان و دندان که از تاریخ ۱۹ مهر ۱۴۰۴ به مدت یک هفته برگزار خواهد شد، بپیوندیم.
امیدواریم این همراهی و خدمت به مردم میهن مان نقش تعیین کننده و موثر داشته باشد.

💠 دکتر باقر شهنی زاده
💠 انجمن دندانپزشکان عمومی ایران